رادیو زمانه

تاریخ انتشار مطلب: ۲۶ بهمن ۱۳۸۹

کمونیست دوست‌داشتنی

شهزاده سمرقندی
shahzoda@radiozamaneh.com

چند روز است که با خود فکر می‌کنم چرا برخی از نخبگان و هنرمندان بعد از مرگ محبوب و معروف می‌شوند؟ و یا آیا واقعا بعد از مرگ معروف می‌شوند؟ و یا اینکه مرگ برایشان شهرت می‌آورد؟

البته یک نکته‌ی دیگر این است که یک مرگ معمولی، یعنی بعد از روزگاری و بیماری و یا دلیلی معمولی برای انسان عادی که ممکن است عمر خود را از دست بدهد، کسی شهرتی به دست نمی‌آورد. بلکه آن مرگی شهرت‌آور است که ناگهانی و یا در اوج انجام کاری مهم و یا امیدبخش است و یا برای یک انسان هنرمند و پیشقدم و راهنما اتفاق بی‌افتد.

Download it Here!

چه‌گوارا هم در اوج فعالیت خود به قتل رسید. مرگ او شهرت او را هزار برابر و حتا جهانی کرد.

شاید اگر چه‌گوارا زنده و سلامت تا زمان ما عمر می‌کرد کسی می‌شد مثل فیدل کاسترو و یا در کنار فیدل کاسترو و یا شاید هم با عقاید و اندیشه‌ی دیگر فعالیت می‌کرد و از زبان‌ها می‌افتاد و به تدریج یک مرد معمولی در قطار دیگر مردهای انقلابی در دیگر دوران بعد از انقلاب و یک عمر یکنواخت و بدون اشتیاق و مبارزه‌های مسلحانه به سر می‌برد.

اما چنین نشد. روزگار تا هنوز حتا بعد از نیم قرن چه‌گوارا را به عنوان یک قهرمان و طرفدار آزادی نگه داشت.


چه‌گوارا در مسکو

دوستداران او حتا در پیرانه‌سری خود برای او دلتنگی می‌کنند و اشک می‌ریزند، یادداشت و خاطره می‌نویسند، ترانه می‌سرایند و آهنگ می‌سازند و می‌نوازند. به خصوص این روزها که از آن اتفاق شادی‌آور برای مردم آمریکای لاتین ۵۰ سال می‌گذرد.

ترانه‌های زیادی در وصف انقلاب و همچنین چه‌گوارا سروده شده است. که در این برنامه چند تا از آن‌ها را برای شما پخش می‌کنم.

عجیب است که در خیلی از این ترانه‌ها اسم فیدل کاسترو را نمی‌شنویم. در حالی که فیدل کاسترو نیز در کنار چه ‌گوارا جنگیده هر چند که همراه او به بولیویا نرفته است.

خیلی‌ها می‌گویند اگر فیدل کاسترو با چه گوارا می‌ساخت و یا چه گوارا با فیدل کاسترو می‌ساخت و در کوبا می‌ماند و عازم بولیوا نمی‌شد به چنین چهره‌ای که الان هست تبدیل نمی‌شد.

«چیکو نیوا» خواننده‌ی جوان کوبایی از آرمان‌هایی می‌گوید که تقریباً همه‌ی مردم کوبا دارند. آرمان نبودن در کنار چه گوارا، وقتی در بولیویا تقریباً دست تنها می‌جنگید و همان‌جا نیز به قتل رسید. مردی که به فریاد آن‌ها رسیده بود و آنها به فریاد او نرسیده بودند.

ترانه‌ی چه گوارا در اجرای گروه «یو اس کا» هم چنان از عقاید چه گوارا دفاع می‌کند. در حالی که بعد از ۵۰ سال نقطه ضعف‌های کمونیسم و یا عملی نبودن بعضی از عقاید کمونیستی روشن شده است.

به ترانه‌ی چه گوارا در اجرای گروه «یو اس کا» گوش می‌دهیم.

محبوبیت چه گوارا دلیل محبوبیت عقاید او شد که حتا بعد از نیم‌قرن جوانان امروز در حالی که از کمونیسم و عقاید سوسیالیسم چیزی زیادی نمی‌دانند، ولی طرفدار چه گوارا هستند و او را می‌پرستند.


این تضاد حتا در دوران روزگار خود چه گوارا نیز وجود داشت. برای گریز از این دوگانگی خیلی‌ها از او به عنوان مرد آزاداندیش و مبارز علیه زورآوری نام می‌برند. وی را دوست، عدالت پیشه می‌خوانند. در حالی که هم فکر و هم حزب‌های او تا به حال بارها و بارها بدنام و نامحبوب شده‌اند. مرگ چه گوارارا برای همیشه از او قهرمانی نیک‌نام ساخت. این معنا و مفهوم بسیاری از ترانه‌هایی است که تا به حال در وصف چه گوارا سروده شده‌اند.

بین این همه ترانه‌های مردمی، رپ، شاد و محزونی که در وصف چه گوارا سروده شده است، اجرای ناتالی کاردون بسیار جذاب‌تر است و من آن را دوست دارم. هرچند بازخوانی همان ترانه‌ی معروف «Hasta Siempre» است.

این برنامه رادیو با این ترانه به پایان می‌رسد که شایان شنیدن است و در یوتیوب هم می‌توانید این ترانه را با «کلیپ» بسیار موثر تماشا کنید.

لینک آهنگ ناتالی کاردون در سایت یوتیوپ

Share/Save/Bookmark

نظرهای خوانندگان

برنامه زیبای شما در رابطه ارنستو چه گوارا برای من خاطرات 30 سال پیش زنده کرد. زمانی که که عکس یک متر در 60 سانتی چه گوارا در اتاقم بود.

-- محمدرضا اسکندری ، Jan 9, 2009 در ساعت 03:47 PM

محسن نامجو ترانه ی بسیار زیبایی برای چه گوارا خوانده و شعر وترانه را میتوان در اینترنت سرچ کرد وشنید.

-- heydar ، Jan 10, 2009 در ساعت 03:47 PM

آره خب یک آدمی که مسئول دادگاه انقلاب بوده و کم آدم نکشته (مهم نیست قبلش چی کار کرده آدم کش آدم کشه!) دوست داشتنیه دیگه!

-- بدون نام ، Jan 10, 2009 در ساعت 03:47 PM

ايشان نان خوش تيپي خود را ميخورند،نه افكارشان را.

-- بدون نام ، Jan 10, 2009 در ساعت 03:47 PM

با سلام به شما نوشته های شما و داریوش را همیشه میخوانم جالب هستند.اینبار قشنگ تر شد چرا که مجمد زضا .ا مرا هم به 30 سال پیش برد من هم آن عکس چه گوارا را در اتاقش بارها دیده بودم عکسی از 2 انقلابی بزرگ دیگر هم بود و به اصطلاح هر دو رهبر حساب میشدند که آویزان بودند این منظره انقلابی تری به اتاق میداد جالب تر اینکه اختلاف عقیده با چه گوارا ذره ای از اشتیاق ما به او کم نمیشد هر چه بود او با امپریالیسم جنگیده و مانند رهبران ما هر 3 کبیر خلق بشمار میرفتند. البته من دیگر در غرب ایران رندگی نمیکنم دلم میخواست میتوانستم تنها ار آن 3 نفر عکس این شهید انتر ناسیونالیستی را در اطاقم می چسپاندم افسوس که نمیشود یادش به خیر چه زود گذشت به امید آنکه چه گوارا های ما هم از آشیانه هایشان سر بر آورند و با انقلاب نوینی زحمتکشان را خوشبخت سارند آمین

-- ب .قلی وند ، Jan 10, 2009 در ساعت 03:47 PM

سلام ارنستو چگوارا واقعا"یک کمونست واقعی بود ما همه به او افتخار میکنیم

اگر زحمت نمی شه آهنگ ناتا لی کاردون را برای ما به فارسی تر جمه کنید

-- waheeda ، Jul 16, 2009 در ساعت 03:47 PM

من نمیدونم آدم کشی چرا فقط واسه ضد آمریکایی ها بده!!!
برای آمریکایی ها خوبه
اگه آمریکایی آدم بکشه میشه دموکراسی اگه کمونیست بکشه میشه ترروریست
عجب

-- زنده باد ایدئولوژی کمونیزم ، Feb 15, 2011 در ساعت 03:47 PM