رادیو زمانه

تاریخ انتشار مطلب: ۱۷ بهمن ۱۳۸۷

گوگوش از دیدگاه موسیقی‌شناسانه

پژمان اکبرزاده
pejman.akbarzadeh@gmail.com


گوگوش (عکس از تارنمای هواداران گوگوش)

هجدهم بهمن ماه، پنجاه و ششمین سالگرد تولد گوگوش، ‌خواننده محبوب ایرانی‌ بود. به همین بهانه با نیلوفر مینا، موسیقی‌شناس و استاد دانشگاه ایالت نیوجرسی (آمریکا) گفتگویی کردیم. نیلوفر مینا از انگشت‌شمار موسیقی‌شناسان ایرانی است که پژوهش‌های گسترده‌ای درباره موسیقی پاپ ایرانی انجام داده است و نتایج پژوهش‌های خود را نیز به صورت مقالات و سخنرانی‌های متعدد ارائه کرده است.

در آغاز گفتگو، از نیلوقر مینا درباره دلایل موفقیت گوگوش در جامعه ایران پرسیدم:

فکر نمی‌کنم یک دلیل اصلی داشته باشد. دلایل گوناگون اجتماعی و فضای فرهنگی پیش از انقلاب در ایران، دست به دست هم داد و سبب موفقیت گوگوش شد. موسیقی عامه‌پسند ایرانی در سال‌های پیش از انقلاب طیفی وسیع داشت؛ شامل ترانه‌هایی به سبک نیمه‌سنتی می‌شد که برخی خوانندگان مانند گلپایگانی، هایده و مهستی اجرا می‌کردند، و همچنین سبک‌های موسیقی پاپ غربی در آن دوره که در کارهای خوانندگانی همچون گوگوش، داریوش و ... تجلی پیدا می‌کرد و می‌رفت تا می‌رسید به سبک گروه‌هایی که موسیقی راک غربی را به زبان فارسی و انگلیسی اجرا می‌کردند، مثل گروه‌های اعجوبه‌ها، اسکورپیو و ساند دپارتمنت. گوگوش هم موسیقی پاپ را به زبان اصلی اجرا می‌کرد، ولی موفقیت‌اش در موسیقی پاپ ایرانی بود. آن سبک از موسیقی پاپ غربی که گوگوش در آن زمان جرا می‌کرد، بیشتر از سبک‌های دیگر برای جوان‌های شهری طبقه‌ی متوسط ایرانی دهه‌ی ۱۹۷۰ قابل قبول بود. و این تنها به خاطر شخصیت گوگوش، به‌عنوان یک خواننده نبود، بلکه او به‌عنوان یک شخصیت اجتماعی نمادین توسط مجله، سینما، رادیو و تلویزیون به جوانان غرب‌گرای ایرانی ارائه می‌شد. گوگوش در فضای پیش از انقلاب، نماد یک زن ایده‌آل مدرن جوان ایرانی بود. این موضوع را در زمینه‌های گوناگون می‌توان دید؛ مثلاً از طرز لباس‌پوشیدن گوگوش که مدرن و غربی بود، نوعی که موهای سرش را کوتاه می‌کرد و در رفتارش که راحت، شاد و جذاب بود و می‌توانست ایده‌آل رفتاری باشد برای دخترهای جوان شهری و دیگران در آن زمان؛ گوگوش از کودکی در فضای سینما و تلویزیون ایران بزرگ شده بود و به خاطر همین موضوع، محبوبیت بسیاری داشت. کسانی‌که سن‌شان هم بیشتر بود. مردم را دوست داشتند، چون از کودکی دیده بودند که گوگوش چگونه بزرگ شده است. شاید از حدود ۱۰ سال پیش از انقلاب، سبک جدیدی از موسیقی پاپ ایران جلو آمد که ترانه‌سرایان مبدع به آن «ترانه‌ی نوین ایرانی» می‌گفتند و این ترانه‌ها جهت‌گیری سیاسی و مترقی داشت. خوانندگانی مانند داریوش و ابی این ترانه‌ها را می‌خواندند و گوگوش هم تعدادی از این ترانه‌ها را خواند و این سبب شد که میان جوانان روشنفکر هم تا حد زیادی محبوبیت پیدا بکند.


بیشتر از مسایل اجتماعی و فرهنگی در آن دوه صحبت کردید، به لحاظ موسیقی هم برایمان بگویید که دلایل محبوبیت گوگوش چه بود؟

صدای موسیقی یا سبک موسیقی؟... خب، گوگوش که خودش موسیقی کارهایش را نمی‌نوشت. اگر بخواهیم درباره‌ی ترانه‌هایی که گوگوش خوانده صحبت کنیم، باید درباره‌ی کار ترانه‌سرایان و آهنگسازان بخصوصی که برای گوگوش می‌نوشتند صحبت کنیم. ولی اگر از لحاظ سبک خواندن بخواهم بگویم، به نظر من و همانطور که گفتم، بیشتر موفقیت گوگوش در این که صدای زیبایی داشت نبود، بلکه بیشتر به‌خاطر رفتار موسیقایی و حرفه‌ای‌اش روی صحنه بود که محبوبیت پیدا کرده بود. این نظر من است. فکر می‌کنم از بابت محبوبیت گوگوش نمی‌توان تنها در رابطه با قطعاتی که ‌خوانده بگوییم، چون خودش قطعاتش را نمی‌نوشت بلکه انتخاب می‌کرد.

یک ترانه طبیعتاً محصول مشترک کار ترانه‌سرا، سازنده‌ی موسیقی، تنظیم‌کننده و خواننده است و خواننده در یک‌چهارم اثر سهیم است و نه همه آن. آن قسمتی که مربوط به صدای گوگوش و اجرای گوگوش می‌شد...

می‌توانیم این موضوع را اینگونه بیان کنیم؛ گوگوش خواننده‌ای بود که با استتیک سنتی ایرانی، صدای زیبایی نداشت و البته اصولاً به سبک سنتی ایرانی هم نمی‌خواند. یعنی در سیستم خواندن‌اش از تحریر استفاده نمی‌کرد و از تزیین‌هایی که خوانندگان ایرانی به‌کار می‌بردند استفاده نمی‌کرد. گوگوش به سبک بسیار ساده‌ای می‌خواند که برای جوانان هم‌سن‌وسال خودش اگر می‌خواستند همین آهنگها را بخوانند قابل اجرا بود؛ با قدرت صدای مختصر می‌توانستند این کار را انجام دهند. فکر می‌کنم نحوه‌ی خواندن‌اش بسیار ساده بود و جذابیتش بیشتر در رفتار و شیوه لباس‌پوشیدنش بود. به عقیده من، جنبه‌ی مدرن خوانندگی گوگوش در این بود که نحوه‌ی خواندنش خالی از هرگونه تحریرهای سنتی بود. شما حتا اگر کارهای داریوش را هم گوش بکنید، صدایش یک حالت تحریری دارد ولی گوگوش یا ندارد یا کمتر دارد.

در مورد نقش گوگوش و کارهایش در موسیقی پاپ ایران چه فکر می‌کنید؟ فکر می‌کنید او به موسیقی پاپ ایرانی از آن راهی که در آن حرکت می‌کرد تغییر جهت داد؟ یا در گسترش و بالارفتن کیفیت‌ آن تاثیری گذاشت؟

فکر می‌کنم او یکی از خوانندگانی بود که در موج تازه موسیقی پاپ ایرانی اجرا می‌کرد و به دلایل رفتاری، اجتماعی و شخصیتی و این نکته که زن بود بیش از همه مشهور شد. ولی فکر نمی‌کنم سبکی که از لحاظ خوانندگی، از لحاظ جنبه‌ی صدایی موسیقی آورد جلو، سبک خیلی مخصوص خودش بود یا یک سبک جدیدی بود. رفتارش بود که قابل توجه بود و رفتارش هم جدید نبود، ولی قابل توجه بود.‌ به این خاطر که این رفتار ایده‌آلی بود که جوانان مدرن غرب‌گرای شهری تهرانی دوست داشتند داشته باشند. یعنی استتیک‌اش مطابق استتیک محبوب آن‌زمان میان جوانهای طبقه‌ متوسط شهری ایران بود.

در سال‌های پس از انقلاب که حدود ۲۰ سال گوگوش دیگر خوانندگی نمی‌کرد، کارهایش همچنان میان مردم و به‌ویژه میان جوانان دوستداران بیشماری داشت. فکر می‌کنید این سکوت ۲۰‌ساله که قدری به قضیه جنبه‌ی سیاسی می‌داد در ماندگار شدن این کارها تاثیر داشت یا خود ترانه‌ها به دلیل ساخت و اجرای قوی، همچنان طرفداران زیادی داشتند؟

من فکر می‌کنم هیچکدام از این دو موضوع، دلیل این نبود که گوگوش در فکر مردم ماند و در خارج از کشور اینقدر از بازگشت‌اش استقبال شد. دلیل اصلی این قضیه را می‌توانید مثلاً در تاکسی‌های تهران ببینید. هنگامی که شما سوار یکی از تاکسی‌های تهران می‌شوید بیشتر موسیقی‌ای که می‌گذارند، هنوز موسیقی پاپ پیش از انقلاب است و لزوماً موسیقی گوگوش هم نیست؛ انواع موسیقی‌های آن دوره را می‌گذارند، هم از خوانندگان مرد و هم از خوانندگان زن. برای موسیقی پاپ پیش از انقلاب، یک نوستالژی بسیار قوی وجود دارد؛ نه تنها در میان ایرانیان خارج از کشور که احساس می‌کنند کشور خودشان را از دست داده‌اند و می‌خواهند به فضایی بروند که این فضا دیگر برایشان قابل برگشت نیست، بلکه در داخل ایران هم همینطور است. علاقه‌ی بسیاری به موسیقی پاپ پیش از انقلاب وجود دارد. دلایل اینکه هم ایرانیان خارج از کشور و هم ایرانیان داخل کشور، این موسیقی را هنوز دوست دارند و برایشان محبوب است بسیار پیچیده و زیاد است. ولی گوگوش هم یکی از عناصر آن موسیقی است که در حال حاضر هنوز میان مردم ایران، هم در داخل و هم در خارج از کشور محبوب است.

اگر بخواهیم یک مقایسه کلی بکنیم میان کارهایی که گوگوش در سالهای پیش از انقلاب ارائه کرده و ترانه‌هایی که در چندسال اخیر در آمریکا خوانده،‌ شما چه نظری دارید؟

من فکر می‌کنم تفاوت را نباید در صدای موسیقی و یا در رفتار گوگوش بدانیم، بلکه تفاوت را باید در فضای فرهنگی و کانتکست تازه‌ای ببینیم که این موسیقی پیدا کرده است. یعنی این همان موسیقی‌ست که قبلاً اجرا می‌کرده منتها حالا گوگوش سن‌اش بیشتر است، در خارج از ایران می‌خواند و آن کشوری که زمانی گوگوش در آن مشهور شده بود دیگر به شکل قدیمی‌اش وجود ندارد. اینها همه دست به دست همدیگر می‌دهند تا به موسیقی تازهء گوگوش معنای دیگری بدهد. ولی در عمل، کار گوگوش به لحاظ سبک چندان فرقی نکرده است. برای اینکه کار گوگوش پس از انقلاب، در سالهای اخیر، هماهنگ و همراه همان سبکی‌ست که دیگر خوانندگان پاپ ایرانی که در خارج از کشور زندگی می‌کنند آن را ادامه می‌دهند. این سبک بسیار متفاوت است با سبک موسیقی پاپ ایرانی که این‌روزها در ایران متداول است و جدیداً پدید آمده است.

اگر دست‌کم به نام کسانی که به‌عنوان ترانه‌سرا، تنظیم‌کننده و سازنده‌ی موسیقی در سال‌های پیش از انقلاب و بعد از انقلاب با گوگوش همکاری کرده‌اند نگاه کنیم متوجه می‌شویم که در سالهای پیش از انقلاب تقریباً قوی‌ترین ترانه‌سراها و آهنگسازانی که در زمینه موسیقی پاپ در ایران فعالیت می‌کردند با گوگوش همکاری داشتند، در صورتیکه در کارهایی که در چندسال گذشته در آمریکا ارائه کرده، بندرت چنین افرادی با او همکاری داشته‌اند. فکر می‌کنید این موضوع چقدر در کارهایی که در چند سال اخیر ارائه کرده تاثیر می‌گذارد؟

نمی‌دانم، برای اینکه الان آن آهنگسازانی که پیش از انقلاب مشهور و محبوب بودند دیگر سن‌شان زیاد شده و دیگر...

ولی همچنان در آمریکا فعال هستند؛ مثل فرید زولاند، آندرانیک، حسن شماعی زاده...

بله ولی کارهایشان به آن صورت کارهایی نیست که بیشتر از همه خریدار داشته باشد. موسیقی پاپ ایرانی در خارج از کشور بیشترین قدرتش در نوستالژی است و نه در موسیقی جدید. از این لحاظ ممکن است که آهنگهای جدید را چندنفری هم بخرند، ولی آنقدر برد فرهنگی ندارد که موسیقی پیش از انقلاب داشت.


دی.وی.دی «گوگوش، دختر ایران» (کاری از فرهاد زمانی)

چندسال پیش یک دی.وی.دی در آمریکا منتشر شد که اثری از یک کارگردان ایرانی‌ـ آمریکایی بود به‌نام «گوگوش، دختر ایران». مجموعه‌ای از مصاحبه‌ها و خاطرات کسانی که در زندگی و فعالیت‌های هنری گوگوش دخیل بودند. شما نقدی درباره‌ی این دی.وی.دی نوشتید که در نشریه «اتنوموزیکالوژی» چاپ شد. درباره محتوای این این دی.وی.دی برایمان توضیحی بدهید.

این فیلم سه‌ـ چهار نکته‌ی جالب دارد؛ یکی مصاحبه‌هایی که کارگردان این فیلم با همکاران گوگوش درباره شخصیت هنری گوگوش انجام داده است. یکی دیگر مصاحبه‌هایی است که کارگردان با پسر گوگوش درباره کودکی گوگوش و شخصیت خانوادگی‌اش انجام داده و جنبه‌ی سوم که خیلی برایم جالب بود، تکه‌های کوچکی بود از زندگی‌ و کارهای گوگوش در سال‌های پیش از انقلاب؛ از جمله قطعه‌ کوتاهی از گوگوش که در یک کاباره با پدرش حرکات آکروباتیک انجام می‌داد و به بیننده‌ها یادآوری می‌کرد که گوگوش از کودکی در فضای عمومی ایرانی حضور داشته است. یکی بخش جالب دیگر هم تکه‌ای بود از اجرای گوگوش در دربار شاه. ما فیلم‌های زیادی نداریم از اینکه از موسیقی پاپ ایرانی از سوی هیات حاکمه‌ی ایران و در دربار پیش از انقلاب چگونه استقبال می‌شد. ولی خود فیلم به‌عنوان یک کار سینمایی کمی اشکال دارد. سبک روایتی فیلم سبک عجیبی‌ست، نمادی است از مشغله‌ی فکری روشنفکران مدرن ایرانی، از طرفی گرایش قوی‌ای دارد به فیلمسازی آوانگارد. این گرایش خودش را با سینمای آوانگارد ادغام کرده با علاقه‌ی ایرانی به تکرار و تفکر غیرمستقیم. همانطور که در قالی‌های ایرانی یک موتیو را می‌بینیم که مدام تکرار می‌شود، در این فیلم هم بخش‌های کوتاهی ا‌ست که مدام تکرار می‌شود. ولی خب این با منطق فیلمی که ما به آن عادت داریم هماهنگ نیست و سبب می‌شود که فیلم کمی حالت ثقیل پیدا کند.

Share/Save/Bookmark

نظرهای خوانندگان

با خانم مينا در باره اينكه گوگوش صداي خوبي ندارد اما فقط رفتار مدرنش باعث جذب اينهمه طرفدار شده به شدت مخالفم.صداي گرم وشيرين گوگوش كاملا بر دلها اثر ميكند.

-- بدون نام ، Feb 12, 2007 در ساعت 11:45 AM

با نود درصد تحلیل نویسنده موافقم. گوگوش صدای ویژه ای ندارد و قدرت صدایش بسیار محدود است. ادا و اطوارهایش و جذابیتهای اجرایی اش بسیار مهم تر بوده است. البته این جذابیتها هم برای همان طبقه متوسط تهرانی عمدتا حائز اهمیت بوده است. آنچه که او امروز اجرا می کند همان کلیشه های ترانه های پاپ ایرانی است که در لس آنجلس ادامه حیات می دهد. از نظر فرم موسیقی یکی از محافظه کارترین و تکراری ترین نوع تولیدات است. خودش بی ربط تگفته که بیشتر یک هنرپیشه / خواننده است تا یک خواننده. البته هنرپیشه به معنای همان انترتینر و نه بیشتر.

-- شعله ، Feb 12, 2007 در ساعت 11:45 AM

با سلام در ابتدا بايد ذكر كنم كه فقط اسم گوگوش نازنين سبب شد تا به سمت اين مقاله ي 100 درصد مغرضانه جلب شوم اين اولين باريست كه ميبينم كسي بر روي هنر گوگوش خط بطلان ميكشد پيشتر ها وقتي افراد نميتوانستند از هنر گوگوش ايرادي بگيرند وارد حريم خصوصي زندگي او ميشدند ولي گويا بايد به ديدن مسايل عجيب عادت كرد اين خانم نخست بايد اين نكته را مد نظر داشته باشند كه در نقد كردن اولين شرط اين است كه بدون غرض ورزي نقد كرد اگر از ديد اين خانم گوگوش صداي فوق العاده اي ندارد پس در هنر ايران در موزيك پاپ چه كسي داراي صداي خارق العاده است ؟؟؟؟؟اوج غرض ورزي را ببينيد
من يك جوان 20 ساله هستم شنيدن صداي گوگوش نه در من حس نوستالژي به وجود مي آورد و نه مرا به ياد خاطرات جواني از دست رفته و يا عشق بر باد رفته ام مي اندازد من شخصا با پديده ي گوگوش آشنا شدم كسي گوگوش را به من معرفي نكرد گوگوش براي من الگوي لباس پوشيدن و آرايش كردن نبود (چون در قسمت اعظم عمر من ايشون سكوت كرده بودند)اگر گوگوش پديده اي منحصر به فرد نبود من به هيچ عنوان به سمت ايشون گرايش پيدا نميكردم همان طور كه به سمت رامش.گيتي و خوانندگاني از اين دست متمايل نشدم اين خانم گويا اجراي زنده ي كوير و مرداب و جاده را نشنيده اند و شايد هم خود را به نشنيدن ميزنند
در ضمن لازم نيست براي كم كردن محبوبيت گوگوش به انواع و اقسام افعال ماضي پناهنده شويد گوگوش تا زماني كه واژه اي به اسم عشق هست محبوب و جاودان است
يك نكته ي ديگه من با شنيدن ترانه هاي جديد گوگوش بيشتر به سمت ايشون متمايل شدم در ترانه هاي جديد گوگوش حسي نهفته است كه هر كسي قادر به درك اون نيست

-- هيوا ، Feb 12, 2007 در ساعت 11:45 AM

vagean mogrezane bod vagean harf az in bimanteg tar agar googoosh sedaye khasi nadarad pas che kasi kaviro mordab va jade va... ra be in zibaee ejraye zende mikonad tamame khanandegane gabl az engelab sanboland vali chera faghat az googoosh in hame estegbal shode va mishavad khahesh mikonam aval gosh konid fekr konid bad benevisid..kodam khanadeye zan ast ke chenin ghodrate ejraye zende ra darad mordabe zende ra gosh konid..googoosh zibae seda zibae chehre harakate ali va anche khoban hame darand ra ye ja darad

-- mahtab ، Feb 13, 2007 در ساعت 11:45 AM

sedaye googoosh dar moozike pop irani tak ast. Iranihayi ke dar toole 40 saale gozashte navar va cd haye googoosh ra dar khane va mashin va hameja goosh mikonand be khatere ada va atvare oo nist balke be khatere sedaye ziba va del neshine oo hast ke aslan ghabele moghayese ba khanandehaye losangelesi nist. Maghaleye besiyar moghrezaneyi bood. In banoo yek aghaliyate besiyar besiyar koochaki az iranian hastand.

-- mm77547@yahoo.com ، Feb 13, 2007 در ساعت 11:45 AM

googoosh roye hamrafte yek honarmande vaghist va az lahaze honari tavanest name khod ra natanha dar iran balke bakhsh azami az khavarmiyaneh sabet konad ...barayam kami ajib bod ke mishenavam googoosh dar ejraye taranehayash az tarrir estefadeh nemikonad !! khod albate gosh darim ta gosh!!bazi goshha dar shenidan zaif hastand...dar payan ghabele zekr ast ke googoosh dar dele tamami aghshar ejtemai on zaman rsokh kard va motealegh be tabaghe khasi nabod...

-- payman ، Feb 13, 2007 در ساعت 11:45 AM

motshaker az naghde zibaye in karshenase aziz.
googoosh vaghean sedaye khasi nadasht ama harakat va poosheshi dasht ke digar khanandegane zane irani nadashtand. mesle noe lebas ya modele moo.
omidvaram harja ke hastand salamat bashand va shad.

-- sh ، Feb 14, 2007 در ساعت 11:45 AM

I agree that there are many aspects to the popularity of Googoosh, but just musically we should note that she has a brilliant voice. For example before revelation and after she has got few songs which has poor music or lyrics but only because of her voice they become average or even good songs. I hope this is not something to do with musicology that sometimes musicologist look at every thing but music!

-- Mahyar ، Feb 18, 2007 در ساعت 11:45 AM

faghat mitoonam begam bayad GOOGOOSH va HONARESHO shenakht ,sedaii garm o shirin ba soorati jazzab o fogholadeh , ba deghat be sedash goosh konin garmaii dare ke adamo mikeshoone be royahaye door o nazidik va gozashtehaye por az khaterehGOOGOOSH hichki mesle to nabood , hichki mesle to nakhood
GOOGOOSH WE LOVE YOU

-- zari ، Feb 20, 2007 در ساعت 11:45 AM

Darya be jorehei ke to az chah khordehei hesadat mikonad!!!
(Az Shamloo).
Googooshe dokhtare Iran-zamin wa khahare hameye mast.khoda hefzesh koneh har koja ke hast.

-- Jalal ، Feb 28, 2007 در ساعت 11:45 AM

مطلب بسیار مفیدی بود، دوستان عزیز هم دست از تابو ساختن بردارند.
با مهر

-- نادر ، Feb 28, 2007 در ساعت 11:45 AM

i think googoosh is a amazing singer and we did not have any one like her yet.i proud to interduce her as persian diva.

-- mehrdad ، Jun 5, 2007 در ساعت 11:45 AM

با سلام به انتخاب اشاره کردید . برای سایر خوانندگان آن زمان هم انتخاب وجود داشته ، ولی فقط گوگوش درست انتخاب می کرد و درست می خواند و درست اجرا می کرد . با آرزوی سلامتی و شادی برای گوگوش همیشه عزیز که عضو هر خانواده ایرانی ست .

-- بدون نام ، Jun 18, 2007 در ساعت 11:45 AM

na man aslan ba nazare in khanom movafegh nistam googoosh kasi bod k az 3 salegi avaz mikhand onn moghe y bacheye 3 sale che tipi mitone dashte bashe ya che ada va atfari mitone dashte bashe vali dar haman zaman ham baz byne mardom mahbob bod in neshan az sedaye khosh googoosh nazanin ast

-- حسام ، Jun 26, 2007 در ساعت 11:45 AM

ba nazarate in khanoom kamelan mokhalefam fekr konam ishoon aslan googoosgo nemishnasan faghat khastan zaye nashan sedaye googoosh take va googoosh bedoone shak divaye iranihast karshenase behtar soragh andashtin?

-- setayesh ، Jul 16, 2007 در ساعت 11:45 AM

googoosh binazir ast
man asheghe googoosham oonaii ham ke migan sedaye mamooli dare googoosh oona hasoodan

-- aram ، Jul 29, 2007 در ساعت 11:45 AM

وب بسيار جالبي داشتي

-- سحر ، Jul 31, 2007 در ساعت 11:45 AM

سلام.من واقعا" براي همچين كسي كه حتي بلد نيست نقد كنه متاسفم.آخه اين خانم كيه كه ميخواد در مورد گوگوش نقد كنه!!!! خيلي از شاعرها و آهنگ سازان براي اينكه گوگوش رو ببينند و باهاش حرف بزنند دارن خودشونو ميكشن چه برسه باهاش كار كنن .حتما" يه چيزي توش هست كه همشون ميخوان باهاش كار كنن ديگه حتما" ميدونن با اجراي صحيح گوگوش و صداي بي نهايتش ترانه و آهنگشون براي هميشه باقي خواهد ماند.همه ميدونن كه گوگوش تكرار نشدنه.اگر فقط يك بار يكي از كنسرت هاي گوگوش رو نگاه كنيد ميبينيد كه گوگوش چه زيبا به صورت زنده اجرا ميكند.من كه تا حالا نديدم خواننده ي ايراني اين همه به زيبايي اجراي زنده كند.من آهنگهاي هايده هم دوست دارم ولي فقط توي نوار قشنگه ولي گوگوش واقعا" فقط ميشه با سلن دين مقايسه كرد كه هر دو به زيبايي اجراي زنده ميكنند.خانم ناقد حسادت ريشه ي بدبختي همه ي ما ايراني هاست.كمي بايد تغيير كرد.

-- شكوفه ، Jul 31, 2007 در ساعت 11:45 AM

عاشقتم گوگوش با همه وجودم دوستت دارم

-- تنها ، Aug 7, 2007 در ساعت 11:45 AM

nokteie ke mohemtarin hast va kasi be oon tavajoh nakard EHSAS hast ke honar va honarmand misaze.honarmand bedoone ehsas vojood nadare.oon chizi ke sedaye ziba va khase googooshe nazanin ro zibatar o kameltar karde va az oon ye honarmande vagheie va binazir sakhte ehsase amigh va zolali hast ke dar vojoodesh nahofte hast va ba seda va honaresh be ma montaghel mishe va ma daroone khodemoon oon ehsas ro lams mikonim va dar vaghe payame honare googoosh ro daryaft mikonim.az googoosh goftan kheili savad va ehsas va bineshe dorost mikhad ke in kare har kasi nist.baraye kasani ke faghede in sharayet hastand googoosh nemitoone mozooe monasebi baraye naghd bashe ,dar akhar ghadre zar zargar shenasad ghadre gohar gohari

-- shafagh ، Mar 19, 2008 در ساعت 11:45 AM

man aslan ba naghd e in khanom moafegh nistam.... 1. Googoosh Behtarin seda ro dare... momkene sedahaye behtar az googoosh bashe vali majmooeye Googoosh vojood nadare... shom az Shamayeezade ta Farid Zoland va Varoujan hame goftand ke Googoosh sedaye khaili ZIBA dare... In khanom fekr konam bayad tahghighatesh ro bishtar kone va dobare naghd benevise...
mamnoon... Googoosh joon zende bashi...

-- Leila ، Mar 21, 2008 در ساعت 11:45 AM

Salam
benazaram googoosh sedaye delneshini wa hamchonin Ahanghaye gabli siba,boud

-- pari ، Feb 5, 2009 در ساعت 11:45 AM