رادیو زمانه

تاریخ انتشار مطلب: ۱۲ فروردین ۱۳۸۹

آزادسازی عطارزاده؛ معامله یا اقتدار اطلاعات ایران؟

مریم محمدی
mmohammadi@radiozamaneh.com

پس از گذشت تقریباً یک ماه از دستگیری عبدالمالک ریگی، رهبر شورشیان «جندالله» در پاکستان، بار دیگر امروز در تهران، خبر آزادسازی حشمت‏الله عطارزاده، دیپلمات ایرانی که در آبان‏ماه گذشته در پیشاور پاکستان به دست نیروهای ناشناس ربوده شده بود، از دست ربایندگان او در پاکستان و بازگرداندن او به ایران، خبر اول رسانه‏های داخلی ایران شد.

Download it Here!

این که چگونه این عملیات پی‏درپی اتفاق می‏افتد و آیا واقعاً آن‏طور که در خبرها آمده است، مامورین دولت ایران تحت عنوان «سربازان گمنام امام زمان» این عملیات را انجام می‏دهند، یا آن گونه که پاکستان در مورد پیشین ادعا کرده بود، حاصل همکاری امنیتی دو کشور است، مسائلی هستند که در گفت‏وگو با آقای محمد رضا حیدری، کنسول پیشین ایران در نروژ، در میان گذاشته‏ام:

این تبلیغات خود رژیم برای بزرگ جلوه دادن این افراد است. در صورتی که در چهارچوب قراردادهایی که بین دولت ایران و دولت پاکستان بسته شده است و بر مبنای توافقاتی که دو کشور در زمینه‏ی مبادلات امنیتی- اطلاعاتی‏ و… با هم دارند، این کارها را انجام می‏دهند.

همان‏طور که مقامات پاکستانی در مورد دستگیری ریگی گفتند که اگر کمک آن‏ها نبود، ایران نمی‏توانست ریگی را دستگیر کند، آزادی آقای عطارزاده هم ۱۰۰درصد با کمک نیروهای امنیتی و مقامات پاکستانی انجام گرفته است.

در سفرهایی که اخیراً وزیر کشور ایران و سایر مقامات ایرانی به پاکستان داشتند، خواهان کمک پاکستان به ایران در این قضایا شده‏اند که پاکستان هم از این طریق دارد به ایران کمک می‏کند.

آقای حیدری، آیا اخیراً توافق خاصی صورت گرفته است؟ این سؤال را به این علت مطرح می‏کنم که دو عملیات تقریباً مهم در فاصله‏ی زمانی یک ماهه دارد اتفاق می‏افتد. به هرحال از گذشته هم معلوم بود که پاکستان یکی از پایگاه‏های مهم ریگی است و آقای عطارزاده هم در آبان‏ماه گذشته ربوده شده بودند.

این توافقات از قبل هم بین پاکستان و ایران بوده است. اما الان با شرایطی که در ایران به وجود آمده است، در واقع پاکستانی‏ها دارند محبت بیش از حدی از خودشان در کمک به ایران نشان می‏دهند. برای این که مقامات ایرانی بتوانند از شرایطی که در داخل کشور برای‏شان به‏وجود آمده، خودشان را رها کنند و بتوانند اعلام کنند که سیستم اطلاعاتی‏- امنیتی ایران این‏قدر قوی شده است.


منافع دولت ایران در این نوع همکاری‏ها مشخص است. ولی پاکستان از این همکاری‏ها چه سودی می‏برد؟ ایران چه امکاناتی به لحاظ امنیتی و یا مسائل دیگری، در اختیار پاکستان می‏گذارد؟

بالاخره دولت ایران و پاکستان با هم‏دیگر مراوداتی در خصوص مسائل اقتصادی و هم‏چنین امنیتی دارند. مثلا ایران اجازه داد پاکستانی‏ها از خلیج گواتر استفاده کنند که بتوانند وضعیت اقوامی را که آن‏جا زندگی می‏کنند، کنترل کنند.

این می‏تواند نوعی امتیاز برای پاکستان باشد، بدون این که نقض مصالح و یا منافع ملی محسوب شود. آیا همین‏طور است؟

طبق توافقی که شد، مقداری از خاک ایران در اختیار پاکستانی‏ها قرار گرفت که بتوانند وارد آن منطقه شوند و آزادانه در رابطه با مسائلی که داشتند، عمل کنند. این توافقاتی بوده که ایران با پاکستان که یک کشور هم‏مرز و همسایه‏اش است و ارتباطات خاصی هم با هم‏دیگر دارند، انجام می‏دهند.

به جز تعقیب مخالفان در داخل خاک دو کشور، آیا در این همکاری‏ها، مناسبات دیگری هم بین ایران و پاکستان می‏تواند مورد توجه باشد؟

از قدیم گاهاً پیش می‏آمد که پاکستانی‏ها برای قایق‏رانی و کشتی‏رانی در این منطقه با مشکل مواجه بودند. ایران کمک کرد که آن‏ها بتوانند این مشکل‏شان را حل کنند. این که پاکستانی‏ها بتوانند قسمتی از خاک ایران را در اختیار خودشان داشته باشند مساله‏ی کمی نیست. این توافقاتی است که انجام می‏دهند و مردم ایران هم از آن اطلاع ندارند.

در خصوص مسائل اتمی هم بیشتر اطلاعاتی که ایران برای ساخت این تجهیزات به دست آورده است، از طریق همین ‏شبکه‏های پاکستانی به‏ دست‏اش رسیده است. پس نشان می‏دهد که ارتباط نزدیکی با هم دارند.

Share/Save/Bookmark

نظرهای خوانندگان

چی مانده که دزدان نفروخته باشند

-- بهنام ، Mar 31, 2010 در ساعت 03:10 PM

آخه بابا هر پیشرفتی که اتفاق می افته شما انکارش می کنین که حداقل یکی در میون انکار کنین یکم جذاب تر بشه

-- بدون نام ، Apr 1, 2010 در ساعت 03:10 PM