رادیو زمانه

تاریخ انتشار مطلب: ۲۲ اردیبهشت ۱۳۸۸
نگاه حزب دمکراتیک مردم ایران، سازمان اتحاد فداییان خلق ایران و اتحاد جمهوری‏خواهان ایران به انتخابات

نگاه سازمان‏های اپوزیسیون خارج از ایران به انتخابات

مریم محمدی
mmohammadi@radiozamaneh.com

در ادامه‏ی سلسله برنامه‏های «روی خط زمانه» در ارتباط با دهمین دوره‏ی انتخاب ریاست جمهوری ایران، به چگونگی نگاه احزاب و سازمان‏های اپوزیسیون خارج از ایران به انتخابات این دوره پرداخته‏ام.

در این ارتباط با آقایان، فرهاد فرجاد، از اعضای رهبری «حزب دمکراتیک مردم ایران»، پرویز نویدی، عضو رهبری «سازمان اتحاد فداییان خلق ایران» و مهدی فتاپور از اعضای رهبری «اتحاد جمهوری‏خواهان ایران» گفت و ‏گو کرده‌‌ام.

Download it Here!

اولین سوالم، ارزیابی کلی از انتخابات پیش رو است؛ این دوره از انتخابات ریاست جمهوری ایران چه مختصات و ویژگی‏هایی دارد؟

نظر حزب دمکراتیک مردم ایران را آقای فرهاد فرجاد توضیح می‏دهد:

انتخابات ریاست جمهوری دوره‏ی دهم همان‏طوری که از نامش پیدا است، انتخاب ریاست جمهور است و اهمیت فوق‏العاده‏ی آن، به نظر ما، در این رابطه است که رییس جمهوری که امروز بر سر قدرت است، اگر دوباره انتخاب شود هم ضرر مهلکی به اقتصاد کشور می‏زند و هم از نظر سیاست خارجی و منطقه می‏تواند خطرات غیرقابل پیش‏بینی برای مملکت ما داشته باشد.

به همین دلیل، ضرورت شرکت همه‏ی شهروندان ایران، به‏خصوص کسانی که دل‏شان برای آینده‏ی ایران، برای دمکراسی و پیشرفت می‏تپد، اهمیت دوچندان دارد که در این انتخابات شرکت کنند و با شرکت خود، عملاً شرایطی را به‏وجود بیاورند که قبل از هر چیز، آقای احمدی‏نژاد دوباره به ریاست جمهوری انتخاب نشود.

پس به نظر شما، ویژگی این انتخابات و تفاوتی که با دوره‏های قبل دارد، اهمیت پایان دادن به دولت فعلی است؟

بله.


طرح از هادی حیدری

آقای پرویز نویدی، دیدگاه‏های سازمان اتحاد فداییان خلق ایران را در این مورد می‏گوید:

این انتخابات در مجموع، مثل انتخابات گذشته‏ در جمهوری اسلامی است، البته با ویژگی‏های خاصی. یکی از این ویژگی‏های خاص رییس جمهور فعلی، آقای احمدی‏نژاد است، با مسایلی که به‏وجود آورده و سیاست‏هایی که پیش گرفته است. به طوری که‏ در داخل بحران اقتصادی، اجتماعی و سیاسی بیداد می‏کند و در صحنه‏ی بین‏المللی هم وضع را بدتر از پیش کرده و توانسته نیروی وسیعی را در کل جهان، علیه جمهوری اسلامی ایران، به‏وجود بیاورد.

از طرف دیگر، خوشبختانه، تغییراتی در دستگاه رهبری آمریکا در جهت مثبت به‏وجود آمده و رییس جمهور جدید سعی می‏کند مناسبات خوبی را با کل جهان، از جمله منطقه‏ی بسیار حساسی مثل خاورمیانه و ایران، داشته باشد. ولی متأسفانه، با سیاست‏های آقای احمدی‏نژاد، امکان چنین بهبودی در مناسبات مشاهده نمی‏شود.

بنابراین، جمهوری اسلامی از این نظر در برابر یک انتخاب قرار دارد و این هم از ویژگی‏های این دوره از انتخابات است. ویژگی دیگری هم که باید روی آن تأکید کرد، این است که دیگر صف‏بندی سابق در جناح‏های جمهوری اسلامی بین اصلاح‏طلبان و اصول‏گرایان تا حدود زیادی به‏هم خورده است.

به این معنا که در درون خود اصول‏گرایان، اگر نیرویی مثل خاتمی در صحنه نباشد که الان نیست، آن‏ها اتحاد ندارند و در مورد احمدی‏نژاد میان‏شان اختلاف ‏نظر وجود دارد. این هم یک ویژگی است که در این دوره اصول‏گرایان یک‏پارچه نیستند.

در طرف دیگر هم، اصلاح‏‏طلبان وضعیت سابق خود را از دست داده‏اند. نیروی جوان و نیرویی که قدرت اصلی اصلاح‏طلبان بود و می‏توانست آن‏ها را به پیش‏ ببرد، تا حدود زیادی از اصلاح‏طلبان سرخورده است و ما با رکودی در بین جوانان و به‏ویژه دانشجویان، روبه‌رو هستیم و آن شور و شوقی را که در دوم خرداد نشان دادند، به‌هیچ‏وجه نمی‏بینیم.

آقای مهدی فتاپور نظر اتحاد جمهوری‏خواهان ایران را بیان می‏کند:

انتخابات در ایران، یک ویژگی دارد که انتخابات دهم هم در همان چهارچوب قرار می‏گیرد. یعنی انتخابات در ایران دو مرحله است، در یک مرحله ولی فقیه و شورای نگهبان تصمیم می‏گیرند که چه کاندیداهایی در صحنه بمانند و مردم در چه محدوده‏ای حق شرکت دارند.

این انتخابات هم همین خصوصیت را دارد و کماکان مثل همیشه، بخش بزرگی از نیروها حذف شده‏اند و حتا شرایطی پیش آمده که افرادی مثل آقای خاتمی و نوری که در درون رژیم بودند و مسئولیت‏های مهمی داشتند، تحت فشارهایی قرار گرفتند که نتوانستند کاندیدا شوند. بنابراین، ویژگی عمومی انتخابات جمهوری اسلامی در این انتخابات هم صادق است.

کدام نیروها، عوامل یا جریان‏های داخلی و خارجی، در نتیجه‏ی این انتخابات تأثیرگذار هستند؟

آقای فرهاد فرجاد توضیح می‏دهد:

آقای احمدی‏نژاد، تقریباً نیروهای ثابتی را پشت سر خود دارد. آن‏چه می‏تواند سرنوشت انتخابات ایران را در جهت آینده‏ی بهتر ایران تغییر بدهد، شرکت وسیع شهروندان ایرانی، شهروندان مدرن و دمکرات ایران در شهرهای بزرگ است که برخلاف گذشته که شاید بیش از چهل درصد در انتخابات شرکت نکردند، این بار در انتخابات شرکت کنند و با شرکت خود سرنوشت آینده‏ی انتخابات را حتماً رقم خواهند زد.


پرویز نویدی، عضو رهبری «سازمان اتحاد فداییان خلق ایران»

آقای پرویز نویدی در این باره می‏گوید:

در انتخابات‏‏های جمهوری اسلامی، از آن‏جایی انتخابات آزاد نیست و هیچ وقت شرایط دمکراتیکی وجود نداشته، احزاب سیاسی و اپوزیسیون به‌هیچ‌وجه نتوانسته است به آن معنا، تأثیری در روند انتخابات داشته باشد.

مخاطب احزاب سیاسی بیشتر مردم بوده‏اند برای این‌که به مردم نشان بدهند که در حقیقت، این‏ها صحنه‏ای را چیده‏اند و شما باید تا آن‏جایی که می‏توانید در این صحنه، اگر می‏شود، مهر و نشان خود را بزنید و بیشتر هم مخالفت با نمایندگان رسمی حکومت بوده است.

در نتیجه‏‏‏‏، نیروهای تأثیرگذار از یک سو، جناح‏های داخلی خود رژیم هستند و از سوی دیگر مسایل بین‏المللی است. اگر هم حرکتی از طرف مردم صورت بگیرد، آن هم قطعاً می‏تواند موثر باشد. البته امروز نسبت به گذشته، با جنبش‏های مختلف اجتماعی روبه‌رو هستیم. جنبش‏هایی که به طور واقعی وجود دارند و خواسته‏های معینی را طرح کرده‏اند.

می‏توانم از صحبت‏‏های‏تان نتیجه بگیرم که شما مهم‏ترین نیروهای اثرگذار را شرایط بین‏المللی و جناح‏بندی‏های درون حکومت می‏بینید؟

و در شرایط خیلی مشخصی، اگر حرکتی در بین مردم به‏وجود بیاید، طبیعتاً تمام این معادلات را می‏توانند به‏هم بریزند. همان‏طوری که در دوم خرداد این کار را کردند.

آیا شما چنین حرکتی را این‏بار محتمل می‏بینید؟

تا آن‏جایی که اطلاعاتم اجازه می‏دهد، احساسم این است که در شرایط کنونی، جوان‏ها و نیرویی که می‏تواند موتور حرکت سومی باشد، نسبت به این انتخابات سرد است و آن شور و شوقی را که در گذشته‏ها داشتند، الان نشان نمی‏دهند. الان بعید به‏ نظر می‏رسد.

آقای فتاپور نظر اتحاد جمهوری‏خواهان ایران را توضیح می‏دهد:

در این انتخابات، یک طرف قضیه، آقای احمدی‏نژاد و اصول‏گراها هستند که در بخشی از جامعه نفوذ دارند، نیروهای معینی به آنان اعتماد دارند، در انتخابات شرکت می‏کنند و به آن‏ها رأی می‏دهند.

در ارتباط با کاندیداهای دیگر، به ‏خصوص آقای موسوی و کروبی، تمام مسأله برمی‏گردد به این‌که آن‏ها تا چه حد بتوانند اعتماد اقشار شهری و نیروهای مدرن اجتماعی، تحصیل‏کرده‏ها، دانشجویان و زنان را جلب کنند و چقدر این نیروها در انتخابات شرکت کنند.

بنابراین از سمت نیروهای اصلاح‏طلب، تأثیرگذاری در انتخابات، برمی‏گردد به این‌که کاندیداها تا چه حد بتوانند اعتماد این نیروها را جلب کنند و این نیروها تا چه به صحنه بیایند.

موضع‏گیری این سازمان‏ها و احزاب در مقابل انتخابات فعلی چگونه است؟

موضع‏گیری حزب دمکراتیک مردم ایران:

در نشست آتی ما که به‏زودی برگزار خواهد شد، جمع‏بندی جدیدتری از کاندیداها خواهیم داشت و حتماً تصمیم مجددی خواهیم گرفت. ولی آن‏چه امروز از سوی ما قطعی است، شرکت در انتخابات، دعوت مردم به شرکت در انتخابات و رأی دادن به کاندیداهای اصلاح‏طلبان است.

موضع‏گیری سازمان اتحاد فداییان خلق ایران:

سازمان ما هنوز موضع قطعی خود را نگرفته است. این موضع بعداً، از طریق ارگان‏های رسمی قطعاً اعلام خواهد شد. ولی گرایش عمومی در سازمان ما این است که ما با منطق و روشی که بعضی‏ها در پیش می‏گیرند که «در هر حال، ما ناگزیر هستیم و بین بد و بدتر باید یک نفر را انتخاب کرد»، توافقی نداریم.

ما فکر می‏کنیم اگر در شرایطی انتخابات با این‌که ضد دمکراتیک بوده و هست و در جمهوری اسلامی همیشه این‏طوری خواهد بود، بتواند شکافی در درون رژیم به‏وجود بیاورد یا تنفسی برای جنبش‏ها ایجاد کند و یا این جنبش‏ها را گامی به پیش ببرد، قطعاً باید با آن برخورد متفاوتی کرد.

ولی در شرایط فعلی‏، چنین وضعیتی وجود ندارد. اصلاح‏طلبان توانستند در یک دوره کاری را پیش ببرند، اما امروز اصلاح‏طلبی به پوسته‏ی سخت قانون اساسی برخورد کرده است.


مهدی فتاپور از اعضای رهبری اتحاد جمهوری‏خواهان ایران

اتحاد جمهوری‏خواهان ایران با این انتخابات چگونه برخورد خواهد کرد یا برخورد کرده است؟ آقای فتاپور توضیح می‏دهد:

وقتی صحبت از شرکت یا عدم شرکت است، نظر اتحاد جمهوری‏ خواهان این است که باید در انتخابات شرکت کند، کاندیدای خود را معرفی کند و در صحنه حضور داشته باشد. متأسفانه، این امکان به دلیل شرایط کشور، از نیروهایی مثل اتحاد جمهوری‏خواهان ایران سلب شده است و ما نمی‏توانیم به مفهوم کاندیدا شدن در انتخابات شرکت کنیم.

در این دوره از انتخابات، همان‏طور که در داخل کشور توسط نیروهای مطالبه‏محور، رویکرد جدیدی پیش گرفته شد، ما هم این رویکرد را صحیح می‏دانستیم و در همین جهت هم عمل کردیم.

نیروهایی که امکان شرکت در انتخابات، به مفهوم کاندیدا شدن را نداشتند، تلاش کردند در این انتخابات، سیاست و برنامه‏های خود را ارائه بدهند و مطرح کنند از نظر آن‏ها، امروز چه مسایلی باید در جامعه‏ی ایران مورد توجه قرار بگیرد، کاندیداهایی که هستند، به چه مسایلی باید پاسخ بدهند و اگر خود ما در صحنه باشیم، سعی می‏کنیم چه پاسخی به این مسایل بدهیم. ما هم در این عرصه شرکت داشتیم و تلاش کردیم در این جهت کار کنیم. هنوز هم این پروسه ادامه دارد.

آیا ممکن است این سازمان‏ها و احزاب از کاندیدای معینی در این دوره از انتخابات ریاست جمهوری، حمایت کنند؟

آقای فرهاد فرجاد، عضو رهبری حزب دمکراتیک مردم ایران، پاسخ می‏دهد:

این امکان هست. در میان ما تمایلات مختلف هم وجود دارد. ولی جمع‏بندی ما و آن‏چه برای همه‏ی ما در حزب دمکراتیک مردم ایران، اهمیت بالایی دارد، عدم انتخاب آقای احمدی‏نژاد و انتخاب کاندیدای اصلاح‏طلبان است.

آقای پرویز نویدی از جانب سازمان اتحاد فداییان خلق ایران می‌گوید:

خیلی بعید می‏دانم. الان شرایط اصلاً این‏گونه نیست که انتخاب بین بد و بدتر طرح باشد، بلکه باید از بین بد و بدتر و بدترین یکی را انتخاب کرد و اگر همین‏طور پیش برود، زمانی کاری خواهند کرد که فرض کنید آقای شریعتمداری کاندیدا شود و آدم بگوید بهتر این است به احمدی‏نژاد رأی بدهیم تا این‌که شریعتمداری بیاید.

منظورتان آقای حسین شریعتمداری، مدیرمسئول کیهان است.

بله، قطعاً. آقای شریعتمداری کیهان.

آقای مهدی فتاپور از رهبری اتحاد جمهوری‏خواهان ایران معتقد است:

در مورد چهار کاندیدایی که شانس بیشتری دارند، آقای احمدی‏نژاد چهار سال حکومت کرده و نتایج کار ایشان در چهار سال گذشته روشن است. در عین حال در همان چهارچوب سیاست مطالبه محور، اتحاد جمهوری‏خواهان ایران معتقد است که باید کاندیداهای دیگر (آقای موسوی، کروبی و رضایی) مورد سوال قرار بگیرند و نکات و ابهاماتی را که در برنامه‏شان وجود دارد، روشن کنند.

تلاش‏هایی هم که مثلاً سازمان‏های زنان دارند انجام می‏دهند، خواسته‏های‏شان را طرح می‏کنند، مطالباتشان را جلوی کاندیداها می‏گذارند و از آن‏ها می‏خواهند که پاسخ خود را به این مطالبات بیان کنند، این کار ادامه پیدا کند.

اما آیا ممکن است اتحاد جمهوری‏خواهان از یکی از کاندیداها حمایت کند؟

برمی‏گردد به همین پروسه‏ای که طی شود. الان نمی‏توانم پاسخ بدهم. هنوز تا انتخابات وقت داریم و در این فاصله‏ی زمانی‏ باید ببینیم چه مسایلی پیش می‏آید.

Share/Save/Bookmark

نظرهای خوانندگان

dar in sharayet va ba tavajjoh be majarajooyi va adame kafayate ahmadinejad,man agar iran boodam be Moosavi ray midadam.albate az candidat-ha bayad khast ke hatman yek "chart" dar zamineye hoghoogh bashar va niz écologie be barnameye khd ezafe konanad va be on payband bashand;dar morede eslahtalaban,amma,ichan khodeshan zamani ke dar ghodrat bodand gand zadand va théoriye "khorooj az haakemiyat" ra -abbas abdi- matrah kard va on etesabaat dar majles! ra rah endekhtand,be ezafe ke dar morede moshkel hasteyi khatami hesabi aghabneshini karde bood.dar natije khod moghasser hastand.hatta be gofteye ataollah Boroojerdi,ozve commision amniyate majles be roznameye el pais espania,gharbiha shoroo be bazdid o taftish az marakeze nezamiye iran karde boodand.dar kol khatami adam salem o khoobist vali inke modir khoobi bashad ,jaye shak darad.khoobast kenar keshid.felan Moosavi bad nist.bayad aramesh ra be keshvar bazgardand, ba gharb taneshzodayi kard va keshvar ra sakht.moshkelat faravan hastand;az jomle dar mohit zist.jameeye madani bayad faal shavad.ahmadinejad keshvar ra be bonbast keshand

-- بدون نام ، May 8, 2009 در ساعت 02:00 PM

این ها که همه یکی بودند! یعنی هیچ سازمان اپوزیسیون خارج از کشور دیگری وجود نداشت که مثلا چپ باشد، مخالف رژیم باشد و طرفدار اصلاح طلبان نباشد؟

-- آشنا ، May 12, 2009 در ساعت 02:00 PM